تقدیم به ... تقدیم به آرزوها و انتظارها، به جانهایی که عذاب می کشند، تقدیم به تشنگانی که در آرزوی آب می لرزند و برای آب می میرند و باز هم از آب می گریزند. تقدیم به احساسات پاک و به خاکسترهای بر باد رفته. تقدیم به کسانی که قدر می دانند. تقدیم به بهار که عشق می زاید، به پائیز که عشق می پروراند. تقدیم به شکوه شب و سکوتِ مهتاب. تقدیم به تو ای خیال من، ای خواب من و ای رویای من تقدیم به رازهای افشا نشده و تقدیم به کسانی که: همچون دریاها و اقیانوسها باطنی شوریده و پر از غم دارند. تا شاید این تنها چیزی باشد که من به یادگار می گذارم، مانند شن های کنار ساحل که همیشه یادگاری هستند از آن مکان ... فرشته نیازی «هژار»
